ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΑΛΛΟ...
Σήμερα περπατούσα στο δρόμο και μου έπεσε ένα 2ευρώ καθώς έβαζα το πορτοφόλι μου στην τσάντα μου.Γλίστρησε προς το μέρος ενός κύριου,που ενώ με κοίταζε που τον κοίταζα απωσβολωμένη,το σήκωσε και το έβαλε στην τσέπη του.
Δε θα μπορούσα να το πιστέψω ποτέ αυτό.Ενώ είδε ότι έπεσε από 'μένα,το πήρε.Τι θα μπορούσα να του έλεγα;Στο κάτω κάτω ήταν 2 ευρώ.Που όμως εγώ μέχρι και πριν λίγη ώρα τα σκεφτόμουν,σκεφτόμουν ότι θα μου λείψουν.Γιατί είχα 20 ευρώ μέχρι να πληρωθώ σε 10 μέρες.Τώρα 18.Αν και για 'μένα είναι πολύ καλό πόσο (ναι,ναι).
Έχω γράψει για όλα όσα με έχουν απασχολήσει κατά καιρούς.Χωρίς ντροπή.Για ένα πράγμα που ντρεπόμουν πιο πολύ και ντρέπομαι ακόμα είναι ότι...εδώ και 1.5 χρόνο φυτοζωώ...Τέλειωσαν τα λεφτά που είχα για...τις σπουδές μου.Εν ολίγοις τα λεφτουδάκια που μου είχε αφήσει η μαμά μου και τις αποζημιώσεις που πήρα απ'τις ασφαλιστικές.
Η σύνταξη;Η κατώτατη.Γιατί λέει είμαι απορφανησθείσα μόνο από τον ένα γονιό.Αλήθεια;Ε όσο έχετε δει τον άλλον,τόσο τον έχω δει κι εγώ.
Αυτή τη στιγμή είμαι εγκλωβισμένη στο 3άρι που μέναμε γιατί δεν μπορώ να ξεπληρώσω τους λογαριασμούς και να φύγω από 'δω μέσα.Τα λεφτά μου φτάνουν πια για το νοίκι,κι άμα περισσέψει κάνα 50-70ευρώ λέω κι "ευχαριστώ".Δεν βγαίνω,δεν αγοράζω τίποτα για μένα βεβαίως.Μαζεύω λεφτά για τους λογαριασμούς.Και είμαι δεσμευμένη να μη δουλεύω από το νόμο...Φυλακισμένη στο δίλημμα να δώσω βάση στις σπουδές μου ή στην επιβίωσή μου;
Είναι να πάρω το Εκας...Ήταν να πάρω το Εκας.Έπρεπε να ανανεώσω το αγγλικό μου διαβατήριο για να κάνω φορολογική,να πάρω εκαθαριστικό, για να κάνω αίτηση στο ΙΚΑ και να μου το δώσουν.Αλλά ήθελε λεφτά.Οι θείοι μου (και τους ευχαριστώ πολύ) μου έδωσαν,και δε το συζητάω.Πάντα με στηρίζουν αλλά εγώ δε θέλω να στηριχτώ...ντρέπομαι και δε θέλω να βαραίνω κανέναν.Στο κάτω κάτω...
Όμως την ίδια περίοδο χρειάστηκε να πληρώσω επιγόντως έναν λογαριασμό.Έμειναν μερικά λεφτά από αυτά του διαβατηρίου.Στους θείους είπα ψέματα (και είναι ορκίζομαι το μόνο ψέμα που τους έχω πει) ότι όλα καλά με το διαβατήριο.Αυτό για να μην τους ανησυχήσω ή για να μη μου δώσουν κι άλλα.Παράλληλα μέχρι και σήμερα μαζεύω λεφτά από κάθε μου πληρωμή για να καλύψω το ποσό και να γίνουν όλα αυτά.
Και ήμουν πολύ κοντά.Με την επόμενη πληρωμή θα έπαιρνα το διαβατήριο,δε θα ανησυχούσα και τους δικούς μου,δε θα χρειαζόταν να τους λέω ψέματα,γιατί με πληγώνει και μένα την ίδια,παρ'όλο που το έκανα για να μην ανησυχήσω ξανά τους ανθρώπους γύρω μου, και όλα καλά.
Αλλά...πριν 4 μέρες άλλαξαν όλα...και το 'μαθα σήμερα.Χρειάζομαι άλλα τόσα λεφτά γιατί το σύστημα διαβατηρίων άλλαξε.Και ο χρόνος έκδοσης 4απλασιάστηκε.
Και εγώ είμαι σε κατάσταση πανικού.Ξέρω πως όλα τα ψέματα οδηγούν σε κάτι κακό.Για αυτό δεν τα προτιμάω.Προτιμάω την αλήθεια.Είμαι γενναία για την αλήθεια,αλλά όταν ξέρεις ότι αυτή η αλήθεια θα φέρει βάσανα σε άλλους,τι κάνεις;Όταν οπλίζεσαι με δύναμη και λες "θα τα καταφέρω"...
Τώρα όμως δεν έχω καμία δύναμη...Τα χέρια μου τρέμουν.Πάω στοίχημα πως πολύ σύντομα θα 'μαι χωρίς νερό...Τέλεια...Σ'ένα σπίτι με φαντάσματα,χρέη και χωρίς νερό.
Και πάλι όμως αρνούμαι να ανησυχήσω τους δικούς μου.
Είναι στιγμές που λέω,"αυτή είναι η ζωή που ήθελε η μαμά μου για 'μένα;".Σκέφτομαι να φουντάρω.Αλλά σκέφτομαι το γατί που θα μείνει πίσω μου.Κανείς δε με ψάχνει,δε με αναζητάει,άρα αυτό θα μείνει εδώ να ρημάξει στην πείνα;
Φοβάμαι και για 'μένα πια...Έχω προβλήματα με την καρδιά μου,με το στομάχι μου,έχω κατάθλιψη...
ΚΑΙ ΕΙΜΑΙ ΜΟΛΙΣ 20....ΚΑΙ ΤΑ ΝΙΑΤΑ ΜΟΥ ΦΕΥΓΟΥΝ ΣΑΝ ΑΤΜΟΣ....ΘΕΛΩ ΝΑ ΖΗΣΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩΩ