Καλό ταξίδι μαμά...
Την έλεγαν Άννα-Μαρία.Άννα όπως τη μάνα και Μαρία όπως την κόρη.1957-2007...Μέσα σε 49 χρόνια κλείστηκε η πιο όμορφη ψυχή.Και έζησε όσο έζησε για μία άλλη, για τη δική μου.Όσο κι αν υπέφερε πριν το θάνατό της, είμαι σίγουρη πως δεν περίμενε να λυτρωθεί.Γιατί έχω μόνον εκείνη,ούτε πατέρα ούτε κανέναν.Συγγνώμη,είχα ήθελα να πω.Ξέρω λοιπόν,πως τη στιγμή που έφευγε πονούσε η ψυχή της,φώναζε πως έχει ένα παιδί 17 χρονών...Ένα παιδί που πρέπει να του μάθει να αγαπάει και να ζει.Και πόνεσε πολύ που έφυγε. "Δεν ζει",άκουσα χτες το βράδυ κι όλοι οι εφιάλτες μου έγιναν ζωή μου.Και δεν μπορεί κανείς να με παρηγορήσει.Μόνον εκείνη μπορούσε.Αυτό που λαχταράω είναι μια αγκαλιά της.Που δεν θα την έχω ποτέ ξανά.Στ'όνειρό μου χτες την είδα.Με πήρε αγκαλιά και μου είπε "Με σώσανε αγάπη μου,δεν έφυγα τελικά"...Δυο βράδια πριν φύγει μου 'πε "Αισθάνομαι λες και είναι το τελευταίο μου βράδυ" και δεν ήταν...γιατί της το ορκίστηκα.Τελικά ήταν το προτελευταίο.Είναι αλήθεια όμως πως το τελευταίο πράγμα που της είπα είναι "Σ'αγαπώ πολύ μανούλα" και μου χαμογέλασε και το ίδιο έκανα κι εγώ.Θα τη θυμάμαι πάντα με εκείνο το τελευταίο χαμόγελο,πίσω από μια μάσκα οξυγόνου,σε μία εντατική...
Την έλεγα μαμά...
Κι αυτός ο αόριστος κι ο παρατατικός με σκοτώνουν αλλά δε θα τους χρησιμοποιώ...
Ain't no sunshine when she's gone,anytime she goes away.Ain't no sunshine when she's gone and this house ain't no home anytime she goes away
Το ότι γράφω αυτά εδώ δεν είναι για λύπηση,ούτε για συλλυπητήρια,ούτε για κουράγια...αλλά για να μάθετε ότι η darkblueflower είχε μια υπέροχη μαμά... την perdikka.
Γαλάτεια Νεραϊδένια
Να είσαι όσο πιο καλά μπορείς και να "ομορφαίνεις" τη ζωή και τη σκέψη σου... Αυτό θα είναι το μεγαλύτερο δώρο αγάπης για κείνη... Και θα το ξέρει...
Από Dreamers | Κυριακή, 15 Απριλίου 2007 11:20 πμ
και να είσαι καλ΄ανα τη θυμάσαι, να παίρνεις δύναμη από τη θύμησή της. Και να θυμάσαι τούτο: Υπάρχουν άνθρωποι που όχι μόνο δε γνώρισαν μητέρα, μα που δε γεύτηκαν ποτέ τη γλύκα της λέξης "μαμά". Η σκέψη μου μαζί σου...
Από Τέρα Άμου | Κυριακή, 15 Απριλίου 2007 11:27 πμ
Το ό,τι έφυγε δεν σημαίνει ό,τι δεν υπάρχει και δεν θα υπάρχει πάντα δίπλα σου ...
Από FALLEN ANGEL | Κυριακή, 15 Απριλίου 2007 12:13 πμ
Η αγάπη θα την έχει πάντα ζωντανή παρουσία στην ψυχή σου. Όλα αυτά που σου έδωσε δεκαεφτά χρόνια, θα λάμπουν φάρος στην πορεία της ζωής σου. Δεν υπάρχει Αόριστος και Παρατατικός στην αγάπη.Μόνο Ενεστώτας και Μέλλοντας διαρκείας ...
Από ΑΝΑΣΤΑΣΙΑ | Κυριακή, 15 Απριλίου 2007 1:13 μμ
Ειναι η πρωτη φορα που διαβαζω κειμενο και κλαιω....Οπως ειπες δεν ειναι τα συλληπητηρια,darkblueflower ειναι κατι πολυ πιο βαθυ...η μοναξια θα γινει φιλη σου για αρκετο καιρο...ομως πιστεψε με θαρθει καιρος που θα κανεις πραγματα μονο για εκεινη σαν να ειναι διπλα σου...θα συνεχιζεις να μοιραζεσαι τα ονειρα σου μαζι της...μονο που θα τα λετε σε προσευχες...και παντα θα υπαρχει διπλα σου για να σε σκεπαζει τα βραδια....μονο στον χρονο αυτον που πονα,προσεξε-προσεξε καλα να μην σε παρει απο κατω....η μαμα σου θα ηθελε πολυ να σε βλεπει ευτυχισμενη με στοχους και οραματα που θα γινουν πραγματικοτητα στο μελλον....συνεχισε να την αγαπας -ισως και περισσοτερο απο οτι οταν ζουσε....και εκεινη θα ειναι ΠΑΝΤΑ εκει διπλα σου ,αγγελος σου....
Από ρουλα καρπουζλη | Κυριακή, 15 Απριλίου 2007 2:13 μμ
Γαλάτεια...πάντα θα ζει αναμεσά μας....γιατί πάντα θα την αγαπάμε....και δεν την ξεχνάμε Υ.γ. "το μαμά πες του" που της έλεγες...για μένα... όταν σε πείραζα...και άλλα πολλά.... Έχουν χαρακώσει το μυαλό και τη μνήμη μου........
Υ.γ. "νονά/κουμπάρα" μου.....εσύ και ο Σπύρος.....να ξέρετε.....πως ότι θέλετε......εδώ είμαι
Δεν θα σου πω πόσο σ' αγαπώ περδικκόπουλο.....γιατί το νιώθεις/ξέρεις...χρόνια τώρα
Από Διονύσης Αλλουμινώταυρος | Κυριακή, 15 Απριλίου 2007 11:53 μμ
... αφήνω ένα "λουλούδι" στην perdikka... ... στη μαμά σου... ... και μην την αφήσεις να φύγει από μέσα σου ποτέ...
Από Σταύρος Χριστοδουλάκης | Δευτέρα, 16 Απριλίου 2007 0:34 πμ
Και όμως...δεν έιχε μόνο η Γαλάτεια μια Υπέροχη μαμά.. Είχε και η μαμά μια υπέροχη κόρη... Ενα απίστευτα Φωτεινό αστέρι που φώτιζε πάντα τη ζωή της και της έδινε χαρά και δύναμη. Μπορεί να έφυγε αλλά θα έιναι πάντα δίπλα σου. Μόνο που εσύ δεν θα μπορείς να τη βλέπεις παρά να νοιώθεις δίπλα σου την παρουσία της. Ναι..ήταν ένας μοναδικός άνθρωπος. Ομως πόνεσε πολύ... Τώρα λυτρωμένη...θα χαίρεται μαζί σου χωρίς να πονά. Την αγαπούσα πολύ... Μπορεί στο τέλος να μην είμαστε μαζί όμως αυτό δεν άλλξε την αγάπη μου γι αυτήν.. Πολλές φορές ασήμαντα ή σημαντικά πράγματα χωρίζουν ανθρώπους που αγαπάνε ο ένας τον άλλο. Δεν θα είναι εύκολος ο δρόμος σου.. θα πάρει πολύ χρόνο να σταθείς γερά στα πόδια σου.. Θα το καταφέρεις όμως για ένα μόνο λόγο.. Είσαι κόρη της. και τα γονίδια της δεν πήγα χαμένα.. Το ξέρω..το είδα... Καλό της ταξίδι... σματςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςςς
Από Rose yellow | Δευτέρα, 16 Απριλίου 2007 7:52 πμ
Καρδούλα μου, αυτά που γράψαν ο Τέρα Άμου, ο Διονύσης και ο Σταύρος είναι πολύ όμορφα και δυσκολεύομια να βρω κάτι καλύτερο. Μόνο γράφω ότι σε αγαπώ και, το ξέρεις κιόλας νομίζω, θα μένω δίπλα σου με ενδιαφέρον και στοργή. Μια τρίτη κορουλα δεν μου πέφτει... βαρειά!:-)) (++++++αγκαλίτσα)
Από RODIA MARINOY | Δευτέρα, 16 Απριλίου 2007 10:42 πμ
Δεν θα σου πω πολλά λόγια... το μόνο που θα σου πω είναι: οπλίσου με δύναμη και συνέχισε την ζωή σου! Δεν θα ξεχάσεις ποτε την μαμά σου! Πάντα θα υπάρχει ένα κενό στην καρδούλα σου. Μην ξεχνάς οτι η μαμά σου θα είναι για πάντα μαζί σου... και θα σε προσέχει απο ψηλά!!!
Από vicky lav | Δευτέρα, 16 Απριλίου 2007 11:41 πμ
Κουράγιο κορίτσι μου..
Από annie | Τετάρτη, 18 Απριλίου 2007 10:36 μμ
Να σαι καλα και να την θυμασαι Οτι ζει μεσα μας δεν φευγει ποτε.
Από giota1 | Τρίτη, 24 Απριλίου 2007 8:57 μμ
Απο τις λίγες φορές που διαβάζω κάτι και αισθάνομαι ένα τίποτα μπροστά σε αυτά που περνάνε άλλοι. Πραγματικά πολύ στεναχωρήθηκα για την μανούλα σου. Αλλά δεν φοβάμαι...ξέρω οτι είναι εκεί ψηλά, σε κοιτάζει και σε προσέχει! Την αγάπη μου!
Από Γεώργιος Φαληρέας | Πέμπτη, 19 Ιουλίου 2007 2:13 μμ
Ax agapoula m twra t eida auto...basika twra katalaba pws douleuei ooolo auto... 3ereis pws s agapaw polu s exw pei polles fores oti h manoula s einai dipla s k 8a einai panta mazi s...mn stenaxoriese oso diskolo k an akougete auto... 8a eimaste panat dipla s emeis se oti xriasteies... Filakia!
Από ΕΙΡΗΝΗ ΠΑΠΑΒΛΑΧΟΠΟΥΛΟΥ | Δευτέρα, 12 Νοεμβρίου 2007 11:37 πμ
Άνθρωποι που εφυγανε νωρις απ' τη ζωή μου, δεν τους θωρώ, δεν τους γρικώ, μα ζουν μες την ψυχή μου!
Πρόσωπα που μας λείπουνε, πονά η θύμησή τους, στα δεξιά του ο Θεός να έχει την ψυχή τους!
Μια αγκαλιά της αναζητώ κι εγώ τα τελευταία 9 χρόνια, που ήμουν 17 ετών, σαν εσένα. Νιώθω την αύρα της& αυτό με κρατάει.
Από Ειρήνη Γκούβα | Τετάρτη, 30 Απριλίου 2008 0:28 πμ
Άνθρωποι που έφυγαν νωρίς απ'τη ζωή μου, δεν τους θωρώ, δεν τους γρικώ, μα ζουν μες την Ψυχή μου!
Πρόσωπα που μας λείπουνε πονά η θύμησή τους, στα δεξιά του ο Θεός να έχει την ψυχή τους!
Ήθελα να μουνα μωρό να ζω στην αγκαλιά σου, να κλαίω τη νύχτα για νερό, να ζω απ' τα φιλιά σου!
Κι εγώ στην ηλικία σου την έχασα και σήμερα μετά από 9 χρόνια, όσο κι αν μου λείπει, αυτό που με κρατάει και συνεχίζω είναι η αύρα της, γιατί τη νιώθω! Να σαι δυνατή και να σκέφτεσαι ότι πάντα θέλει να σε βλέπει να χαμογελάς!!!!
Από Ειρήνη Γκούβα | Τετάρτη, 30 Απριλίου 2008 5:52 μμ
Γλυκό μου παιδί δεν είσαι ποτέ μόνη σου. Όλη η αγάπη του κόσμου είναι μαζί σου. Αλλά κυρίως να είσαι εσύ κοντά στην όμορφη ψυχή σου. Αστέρι λαμπερό να λάμπεις πάντα
Από Μυρσίνη | Σάββατο, 26 Ιουλίου 2008 9:29 μμ
ΕΙΣΑΙ ΥΠΕΡΟΧΟΣ ΑΝΘΡΩΠΟΣ.ΣΗΜΕΡΑ ΤΥΧΑΙΑ ΔΙΑΒΑΣΑ ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΓΡΑΦΕΙΣ...ΜΕ ΑΓΓΙΞΑΝ ΠΟΛΥ..ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΥ ΕΙΣΑΙ ΤΩΡΑ ΑΛΛΑ ΕΥΧΟΜΑΙ ΜΕΣΑ ΑΠΟ ΤΑ ΒΑΘΗ ΤΣ ΚΑΡΔΙΑΣ Ν ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ...!!!!!
Από elena sidiropoulou | Πέμπτη, 31 Ιουλίου 2008 2:31 μμ
Εισαι υπεροχη.Κ η μανουλα σου ειναι εκει κ σε βλεπει.Διαβασα το κειμενο σου κ πλανταζω στο κλαμα.Δεν μπορω να φανταστω πως ειναι να χανεις την μανουλα σου.
Από gallida | Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2008 9:33 μμ
διαβασα κι εγω σημερα αυτα που γραφεις και δακρυσα..εχασα τη μαμα πριν απο 16 χρονια και καμια φορα νομιζω πως τοτε το αντιμετοπιζα καλυτερα απο οτι τωρα..τωρα μου λειπει πιο πολυ,τωρα ποναει πιο πολυ..δειξε δυναμη ασε το χρονο να περασει,ξερω δεν ξεχνιεται αλλα πρεπει να μαθεις να ζεις με αυτο.Δε σου εφχηθηκα τιποτε γιατι οι προηγουμενοι τα εχουν πει ολα και μαλλιστα πολυ πιο ομορφα απο οτι θα τα ελεγα εγω..καλη συνεχεια και να προσεχεις εσενα γιατι τωρα πια μονο εσυ θα το κανεις.
Από Αλεξης | Πέμπτη, 16 Οκτωβρίου 2008 5:39 μμ
pragmatika htan poli sygkinitiko exo idietairh adinamia sth mama moy kai tora teleytaia eixe ginei kati kai eida gia proth fora sth zoh moy th mama moy na klaiei ekeinh th stigmh katalaba poso symantikh einai gia mena poso ponesa otan eklaige poso plhgo8ika poy pligo8ike........den mporo oyte kan na fantasto pos 8a enoi8a an tin exana.........den eimai kanena mamo8reyto apenanteias apla molis katalaba ti shmainei gia mena ayth h gynaika!!!
Από ΒΙΚΗ | Πέμπτη, 23 Οκτωβρίου 2008 9:32 μμ
Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ ΠΑΝΤΑ ΜΑ ΠΑΝΤΑ ΘΑ ΕΙΝΑΙ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ,ΘΑ ΣΕ ΠΡΟΣΕΧΕΙ ΚΑΙ ΘΑ ΣΕ ΑΓΑΠΑ...ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΜΗΝ ΚΑΝΕΙ ΑΙΣΘΗΤΗ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΤΗΣ ΣΤΗ ΓΗ ΑΛΛΑ ΟΤΑΝ ΠΕΦΤΕΙΣ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΓΙΑ ΥΠΝΟ ΘΑ ΕΡΧΕΤΑΙ ΝΑ ΣΕ ΣΥΜΒΟΥΛΕΥΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΣΟΥ ΛΕΕΙ ΟΤΙ Σ'ΑΓΑΠΑΕΙ ΠΙΟ ΠΟΛΥ ΑΠΟ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΟΣΜΟ...ΞΕΡΩ ΠΟΣΟ ΔΥΣΚΟΛΟ ΕΙΝΑΙ ΓΙΑ ΣΕΝΑ,ΑΛΛΑ ΝΑ ΘΥΜΑΣΑΙ ΕΝΑ ΠΡΑΓΜΑ
Η ΜΑΜΑ ΣΟΥ ΕΙΝΑΙ ΠΑΝΤΑ ΔΙΠΛΑ ΣΟΥ..!
ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΛΑ!
Από ΝΙΚΟΛΕΤΤΑ | Παρασκευή, 24 Οκτωβρίου 2008 7:47 μμ
Αλλαζει η ζωη οταν χανεις καποιον που αγαπας σκεφτεσε και νοιωθεις διαφορετικα.Η μητερα ειναι αναντικαταστατη και ο χαμος της αφηνει ενα κενο που δεν γεμιζει πια με τιποτα το μονο που μενει ειναι να εισαι οπως θα ηθελε να εισαι αν ζουσε γιατι το σωμα πεθαινει ειναι φθαρτο η ψυχη ομως υπαρχει παντου και θα υπαρχει αιωνεια και οι καλες ψυχες θελουν να ειμαστε καλα και χαρουμενοι γι αυτο πρεπει να παιρνουμε δυναμη απο αυτες!
Από georgia | Σάββατο, 25 Οκτωβρίου 2008 5:53 πμ
koritsaki mou,me sygkinhses para polu..exw xasei ki egw th mama mou,apo karkino..htan 49 xronwn..na thymasai panta pws tha zei dipla sou,pethainoun mono osoi afhnoume na ksexastun koukla mou..ki egw thn vlepw stoon ypno mou kalh mou..kai apo ekei kserw oti einai kala!!na eisai kala kai na th thymasai!
Από fwteinh | Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2009 2:18 πμ
Πολύ πολύ όμορφο και συγκινητικό. Θα ήθελα όμως και εγω να σας πω πόσο άσχημα νιώθω. Η δική μου μαμά ζει και είναι καλά. Απλά με απαρνήθηκε πριν από 1,5 χρόνο άφού έδιωξε και το μπαμπα και χωρισαν και με εδιωξε και με πολεμα. Την αδερφη μου οχι, γιατι λεει της μοιαζει στο χαρακτηρα. Οι ξενοι ακουν και με λενε μυθομανη. Οι δικοι μου όμως γνωριζουν. Δεν ειμαι ναρκωμανης ουτε κανενα ρεμαλι. Ειμαι μια μορφωμενη κοπελα, εκπροσωπος της υγειας, με πτυχια και σπουδες. Με ενα καλο παιδι πλεον αρραβωνιασμενη. Και εκεινη οχι απλα δε με αγαπα αλλα με πολεμα με χιλιους μυριους τροπους. Οσοι χανουν τις μανουλες τους και πανε στον ουρανο ξερουν τουλαχιστον οτι τους αγαπουσαν και θα τους αγαπουν και θα ειναι κοντα τους παντα. Εγω όμως;;; Μαμα ΓΙΑΤΙ;
Από Ελενα | Δευτέρα, 9 Μαρτίου 2009 3:19 πμ
na eistai kl na thn 8umosaste
Από nikos | Πέμπτη, 14 Μαΐου 2009 12:29 πμ
ΕΧΩ ΓΡΑΨΕΙ ΤΟ ΣΧΟΛΙΟ ΜΟΥ ΤΟ ΞΕΡΩ ΚΑΠΩΣ ΑΡΓΑ. ΕΙΜΑΙ ΜΙΑ ΜΑΝΑ ΚΑΙ ΕΓΩ ΛΙΓΟ ΠΟΛΥ ΣΤΗΝ ΗΛΙΚΙΑ ΤΗΣ ΔΙΚΗΣ ΣΟΥ ΜΗΤΕΡΑΣ.ΘΑ ΣΟΥ ΠΩ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΘΑ ΗΘΕΛΑ ΝΑ ΤΟ ΚΑΤΑΛΑΒΕΙΣ ΚΑΙ ΝΑ ΣΕ ΒΟΗΘΗΣΕΙ ΝΑ ΞΕΠΕΡΑΣΕΙΣ ΚΑΠΩΣ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΣΟΥ.ΟΤΑΝ ΠΡΙΝ ΑΠΟ ΚΑΠΟΙΑ ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΥΓΕ Ο ΠΡΩΤΟΣ ΜΟΥ ΓΙΟΣ (18 ΧΡΟΝΩΝ ΤΟΤΕ ) ΕΚΛΑΨΑ ΠΟΛΥ. ΜΕΤΑ ΑΠΟ 2 ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΥΓΕ ΚΑΙ Ο ΔΕΥΤΕΡΟΣ( 18 ΧΡΟΝΩΝ ΚΑΙ ΑΥΤΟΣ ).ΚΛΑΙΩ ΑΚΟΜΗ. ΠΟΣΟ ΠΑΡΑΚΑΛΟΥΣΑ ΤΙΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΕΣ ΤΟΥΣ ΣΤΙΓΜΕΣ ΝΑ ΚΑΝΩ ΣΥΜΦΩΝΙΑ ΜΕ ΤΟΝ ΘΕΟ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΡΕΙ ΕΜΕΝΑ ΚΟΝΤΑ ΤΟΥ.ΑΥΤΑ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΝΑ ΜΕΙΝΟΥΝΕ ΕΠΕΙΔΗ ΕΙΧΑΝ ΟΛΗ ΤΗ ΖΩΗ ΜΠΡΟΣΤΑ ΤΟΥΣ. ΕΤΣΙ ΚΑΙ Η ΜΗΤΕΡΑ ΣΟΥ ΣΙΓΟΥΡΑ ΘΑ ΤΟ ΕΛΕΓΕ.ΓΙΑ ΑΥΤΟ ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΑΥΤΗ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΠΗΓΕ.ΕΙΜΑΙ ΣΙΓΟΥΡΗ ΟΤΙ ΣΕ ΒΛΕΠΕΙ. ΠΟΛΛΑ ΠΟΛΛΑ ΦΙΛΙΑ . Η ΖΩΗ ΕΙΝΑΙ ΜΠΡΟΣΤΑ ΣΟΥ.ΝΑ ΕΙΣΑΙ ΚΑΛΑ.
Από kapia | Δευτέρα, 28 Σεπτεμβρίου 2009 11:50 πμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας